Niemands rose, Τα φώτα στο βάθος

Το παιδί παίρνει τη λέξη νερό, αφαιρεί το ρο και προσθέτει στη θέση του το λάμδα. Η καινούρια λέξη μας κάνει να χαμογελάμε. Η Niemands Rose παίζει κι εκείνη με τις λέξεις με χαριτωμένο τρόπο, αλλά καθόλου αφελή. Παίρνει τη λέξη φιλάνθρωπος, αφαιρεί το λάμδα και προσθέτει στη θέση του το ρ. Μια καινούρια λέξη, μια ολόκληρη πρόταση.
Ίσως γι’αυτό τα αφηγήματα αυτά είναι μικρού μήκους. Δε χρειάζεται να γράψεις πολλές λέξεις, αν τις χρησιμοποιείς με τέτοιο τρόπο, ώστε να προκύπτει μεστό κείμενο.
Άλλοτε σκληρά κι άλλοτε τρυφερά, αυτά τα αφηγήματα εμπεριέχουν παιχνιδιάρικη διάθεση και πολιτική ματιά σε τέτοιες δόσεις που δεν μένει στο τέλος παρά μόνο η αλήθεια. Κλέβω τις λέξεις του Ελύτη, ελπίζω να μη με κυνηγήσει ο εκδότης του…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.