Eduard von Keyserling, Κύματα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι πολυπαραγοντική η απόφαση επιλογής ενός βιβλίου προς ανάγνωση. Τι γίνεται, όμως, όταν αφορά μια λέσχη ανάγνωσης; Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του σίγουρα το πώς θα αυξηθεί η πιθανότητα για τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή του βιβλίου από τα περισσότερα μέλη. Έτσι, λοιπόν, έχοντας σαφή εικόνα για τη θερμή υποδοχή της βιβλιοφιλικής κοινότητας για τον εκδοτικό οίκο Loggia, αισθάνθηκα ότι θα είναι ασφαλής επιλογή ένα βιβλίο από αυτές τις εκδόσεις. Με τι κριτήριο, όμως, θα ήταν τα “Κύματα” και όχι κάποιο άλλο; Σίγουρα ο τίτλος έπαιξε υποσυνείδητα το ρόλο του και σίγουρα ο συνειρμός της θάλασσας μας δημιουργεί αμέσως την αναγκαία οικειότητα, μολονότι ο συγγραφέας Κάιζερλινγκ δεν είναι ευρύτερα γνωστός στην Ελλάδα παρά το γεγονός ότι είναι σημαντικός Γερμανός συγγραφέας των αρχών του εικοστού αιώνα. Για την επιλογή μου, επίσης, έλαβα υπόψη τις κριτικές του βιβλίου που βρίσκονται στη βάση της biblionet. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η παρατήρηση ότι η θάλασσα είναι πρωταγωνίστρια στην ιστορία (όπως αναφέρεται στην κριτική του κου Αθανασιάδη) και ότι δεν είναι απλώς το φόντο, αλλά καταλύτης (όπως αναφέρεται στην κριτική της κας Ντούρου) και, βέβαια, έχοντας πλέον διαβάσει το βιβλίο συμφωνώ απόλυτα.

Προσωπικά, απόλαυσα πολύ το βιβλίο. Πρόκειται για ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα με υποδειγματικά επιλεγμένες τις λέξεις, όπως είναι ίσως αναμενόμενο από ένα τυφλό πλέον και σημαντικό συγγραφέα που αφηγείται την ιστορία στις αδερφές του. Ιδιαίτερη αίσθηση προξενούν οι περιγραφές του φυσικού τοπίου, της θάλασσας, αλλά και της αλληλεπίδρασής τους με τα πρόσωπα της ιστορίας. Η λογοτεχνική πένα του Κάιζερλινγκ είναι έξοχη και περιεκτική χωρίς να κουράζει στο ελάχιστο με μακροσκελείς περιγραφές τοπίων, ενώ οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται μέσα από τα λόγια και τις πράξεις τους. Το βιβλίο ανήκει σε εκείνη την κατηγορία που είναι μικρά σε έκταση, αλλά μεγάλα σε γοητεία, σε εκείνη την κατηγορία που θα ήθελες να συνεχιστούν, όταν πλέον φτάνουν στο τέλος τους.

Η πλοκή έχει ως εξής αντιγράφοντας από το οπισθόφυλλο: “Η ωραία Ντοραλίς, που έχει εγκαταλείψει τον ηλικιωμένο σύζυγό της, κόμη Κένε-Γιάσκι, χάρη του νεαρού ζωγράφου Χανς Γκριλ, παραθερίζει σε θέρετρο των ακτών της Βαλτικής. Κοντά στην κατοικία των δυο εραστών, στη βίλα Μπούλενκρουγκ, η σύζυγος του στρατηγού Φον Πάλικο συγκεντρώνει για το καλοκαίρι την πολυμελή οικογένειά της. Κανείς δεν δείχνει διατεθειμένος να συγχωρήσει στην κόμησσα το σκάνδαλο που έχει προκαλέσει στους κύκλους τους. Ωστόσο, ο νεαρός ανθυπολοχαγός των Ουσάρων και μέλλων γαμπρός των Φον Πάλικο, ο Χίλμαρ, ερωτεύεται σφοδρά την Ντοραλίς. Το φως, οι αποχρώσεις των τοπίων ορίζουν την ιμπρεσιονιστική εικονοποιία του Κάιζερλινγκ, που σκιαγραφεί με λεπτότητα τις ψυχικές πτυχές και τις σχέσεις των ηρώων της αριστοκρατικής τάξης (του) καθώς παρακμάζει στο γύρισμα του 20ού αιώνα, στο «fin de siècle». Τα Κύματα (1911) θεωρούνται το αντιπροσωπευτικότερο μυθιστόρημα του Κάιζερλινγκ, ο οποίος επαινέθηκε από τον Ρίλκε ή τον Τόμας Μαν: «Με τη μελαγχολική του ειρωνεία, η ελαφρότητα, η χάρη, το αίσθημα καθήκοντος της αριστοκρατίας γίνονται υψηλή τέχνη».”

This entry was posted in Η ιστορία της Αγγελικής. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.