19.Aντίθεση

“Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο σοβαρό από το γελοίο και τίποτα πιο γελοίο από το σοβαρό.”
Luigi Pirandello, Η αισθητική του χιούμορ

Ο Πέτρος είχε απενεργοποιήσει απροσδόκητα το λογαριασμό του στο facebook. Προσπαθώντας να σκεφτεί μια πιθανή εξήγηση, η Αγγελική ανακάλεσε στη μνήμη την τελευταία τους κουβέντα. Με λύπη διαπίστωσε ότι θυμόταν περισσότερο εκείνα που είχε πει η ίδια παρά όσα είχε πει ο Πέτρος. Το πιο δύσκολο κομμάτι της επικοινωνίας είναι το να δείχνει κανείς αληθινό ενδιαφέρον έξω από τον εαυτό του. Όσα, λοιπόν, θυμόταν είχαν ως εξής:
ΑΓΓΕΛΙΚΗ: Ο Σωκράτης διαθέτει το αίσθημα της αντίθεσης, που είναι η αρχή του χιούμορ κατά τον Πιραντέλλο. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, εσύ;
ΠΕΤΡΟΣ: [δε θυμάμαι τι απάντησε]
ΑΓΓΕΛΙΚΗ: Πέτρο, γιατί άραγε διαβάζουμε λογοτεχνία;
ΠΕΤΡΟΣ: Δεν ξέρω. Μάλλον για να μάθουμε από τι υλικό φτιάχνεται ο άνθρωπος. Υπήρξε μια εποχή στη ζωή μου, κατά την οποία πίστευα ότι ο ψυχισμός μου προσιδιάζει στον ήρωα του βιβλίου “Ο ξένος” του Καμύ. Διαβάζοντας κι άλλα βιβλία, εντόπιζα κομμάτια από τον εαυτό μου και σε άλλους ήρωες. Μέχρι που αποφάσισα ότι προτιμώ να ανακαλύπτω τον εαυτό μου μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας ερωτευμένης μαζί μου. Επειδή για εκείνη είμαι κάτι καλύτερο από αυτό που είμαι πραγματικά. [Χαμογέλασε. Το θυμάμαι, γιατί μου άρεσε το χαμόγελό του. Επίσης, αναρωτήθηκα αν πέρασε από το μυαλό του ότι είχα αρχίσει να τον βλέπω ερωτικά.]
ΑΓΓΕΛΙΚΗ: Μια που ανέφερες κάτι τέτοιο, υπάρχει μια σχετική φράση στις σημειώσεις μου από την «Αισθητική του χιούμορ»:
“Δεν υπάρχει άνθρωπος, παρατηρεί ο Pascal, που να διαφέρει περισσότερο από τον άλλο, απ’ότι περισσότερο από τον εαυτό του στη διαδοχή του χρόνου.”
Πώς, λοιπόν, να προσδιορίσεις αυτό που συνεχώς μεταβάλλεται;
ΠΕΤΡΟΣ: Γι’αυτό σου λέω… Καλύτερα να πιστεύεις ότι είσαι εκείνο που νομίζει ο σκύλος σου. Ένα αξιαγάπητο πλάσμα για το οποίο αξίζει να κουνάει την ουρά του, όταν το βλέπει.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ: Πριν αναφέρθηκες στις γυναίκες και τώρα στο σκύλο;
ΠΕΤΡΟΣ: Ένταξει, και οι γυναίκες άνθρωποι είναι. Μην κάνεις έτσι. [Πάλι χαμογελάει. Γ@###, αρχίζω και τον ερωτεύομαι.]
ΠΕΤΡΟΣ: Τι απάντηση θα έδινες εσύ στο ερώτημα:”Γιατί άραγε διαβάζουμε λογοτεχνία;”
ΑΓΓΕΛΙΚΗ: Γιατί η πραγματικότητα γύρω μας δεν βγάζει κανένα νόημα. Ενώ στα βιβλία φαίνεται να υπάρχει κάποιο νόημα.
ΠΕΤΡΟΣ: Αγγελική, έχεις ανάγκη να ερωτευτείς. [Τότε κατάλαβα ότι το βέλος του έρωτα ήταν μονής κατεύθυνσης. Τα υπόλοιπα που ειπώθηκαν δεν με ενδιέφεραν πια και δεν τα θυμάμαι.]

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.