Άρης Αλεξάνδρου, Το κιβώτιο

“Το κιβώτιο” είναι ένας συναρπαστικός χείμαρρος από εξομολογητικές επιστολές απευθυνόμενες σε έναν ανακριτή για τον οποίο δεν μαθαίνουμε ποτέ αν είναι εχθρός ή σύντροφος.
Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1949 με ό,τι αυτό σημαίνει ιστορικά. Μια ομάδα κομμουνιστών αναλαμβάνει να μεταφέρει ένα κιβώτιο από την πόλη Ν στην πόλη Κ.
-Αν φτάσει το κιβώτιο στην Κ, κερδίσαμε τον πολεμο. Αν όχι, τον χάσαμε.”
Η ομάδα που μεταφέρει το κιβώτιο είναι μια ομάδα αυτοκτονίας. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι τραυματίες κατά τη διάρκεια της μεταφοράς θα διατάζονται να αυτοκτονήσουν. Γιατί, βέβαια, το μείζον ζητούμενο είναι να διασφαλιστεί η μυστικότητα της αποστολής. ΄Ενας παραλογισμός που γίνεται όμως αποδεκτός.
Ένα πειθήνιο κομματικό όργανο είναι ο συγγραφέας τον επιστολών ή ένας άνθρωπος που καθώς εξομολογείται μέσω της γραφής αφυπνίζεται έστω και αν είναι αργά;
Πώς ξεδιπλώνει η μνήμη την πραγματικότητα; Πόσο ελεύθερος είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει σε μια ιερή ιδέα (εντός ή εκτός εισαγωγικών);
Η μόνη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μία μόνη αλήθεια.
Αυτή η πρόταση όμως δεν μπορεί να συνοψίσει ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.