Σωτήρης Παστάκας, Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του

Χρόνια τώρα στις κουβέντες μας με τη φίλη μου Πόπη Γκανά επανερχόμασταν στην επιθυμία μου να γράψω ένα βιβλίο με αφηγήσεις από τη δουλειά μου με τους «τρελούς», αλλά έπρεπε να μισοεγκαταλείψω το επάγγελμα, να φύγω από την Αθήνα, να μπει η θεραπευτική απόσταση ανάμεσα στα «περιστατικά» και την συγκινησιακή τους φόρτιση, να αρχίσουν να μπερδεύονται μέσα μου τα λόγια των δασκάλων, να ξαναδιαβάσω πολλές φορές τις Ιστορίες της παλάμης του Καουαμπάτα, να κάνω μεταφορά έδρας στη Λάρισα.” (πηγή)

Η ιστορία του κου Ασιμόπουλου ήταν ένα τσεκούρι για την εντός μου παγωμένη θάλασσα. Στο βιβλίο είναι πιο συγκλονιστική απ’ ότι εδώ.
Υπέροχο βιβλίο.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.