Επίκουρος, ΗΘΙΚΗ Η θεραπεία της ψυχής

(εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Γιώργος Ζωγραφίδης)

Η Επιστολή προς Μενοικέα του Επίκουρου περιέχει την εξής φράση: “Όποιος, μάλιστα, λέει ότι δεν ήρθε ακόμη ο καιρός για να φιλοσοφήσει ή ότι κιόλας πέρασε, μοιάζει με εκείνον που λέει ότι δεν έφτασε ακόμη η ώρα ή δεν έμεινε πια καιρός για να ευτυχήσει.”

Σταχυολογώ τα παρακάτω, αλλά πάντα πρέπει να επιστρέφει κανείς στον κήπο του Επίκουρου:

Δεν είναι δυνατόν να ζούμε με ευχαρίστηση, χωρίς να ζούμε συνετά, σωστά και δίκαια. Γιατί όπου δεν υπάρχουν αυτά, δεν είναι δυνατόν να ζήσει κάποιος με ευχαρίστηση.

Από τα αγαθά που παρέχει η σοφία για τη μακαριότητα της ζωής στο σύνολό της το μέγιστο είναι η απόκτηση φιλίας.

Γεννηθήκαμε μια φορά και δεν γίνεται να γεννηθούμε και δεύτερη και κατ’ ανάγκην δεν υπάρχει κάτι αιώνια. Όμως, εσύ, που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις την ευτυχία σου: και η ζωή σπαταλιέται στις αναβολές κι ο καθένας μας πεθαίνει γεμάτος ασχολίες.

Στις άλλες ασχολίες το αποτέλεσμα έρχεται όταν ολοκληρωθούν. Στη φιλοσοφία, όμως, συνδυάζεται το τερπνό με τη γνώση γιατί η απόλαυση δεν ακολουθεί τη μάθηση, αλλά συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Αυτοί που δεν γνωρίζουν ποιά είναι η φύση του σύμπαντος, αλλά ζουν με την αγωνία που προξενούν οι μύθοι, δεν μπορούν να απαλλαγούν από τους φόβους τους για τα πιο σημαντικά πράγματα. Επομένως, χωρίς την έρευνα της φύσης δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνουμε ακέραιες τις ηδονές.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.