Ernest Hemingway, Ο γέρος και η θάλασσα

Ο Hemingway γράφει για τον αγώνα του κάθε ανθρώπου. Και η θάλασσα είναι η ίδια η ζωή. Ο τόπος της θάλασσας είναι το μέρος όπου ο άνθρωπος βρίσκεται όσο πουθενά αλλού μόνος και αντιμέτωπος με τον αγώνα ταυτόχρονα για τη νίκη, αλλά και την ίδια την επιβίωση.

Στην νουβέλα αυτή, ένας γέρος ψαράς δίνει τον αγώνα του για να γυρίσει στη στεριά έχοντας πιάσει ένα ψάρι. Ένας αγώνας στον οποίο έρχεται αντιμέτωπος με τις εκπλήξεις που κρύβει η θάλασσα, τον ξιφία και τους καρχαρίες. Στον αγώνα του αυτό είναι μόνος. Κατηγορεί τον εαυτό του επειδή δεν προετοιμάστηκε τόσο καλά, πριν ξεκινήσει, ξέχασε να προβλέψει όλα του τα σύνεργα, ξέχασε να πάρει λεμόνι και αλάτι, που θα νοστίμιζε τη σάρκα του ωμού ψαριού. Το αριστερό του χέρι πληγώνεται. Κι όμως συνεχίζει να παλεύει για να καταφέρει να γυρίσει νικητής. Κι ο μόνος που φαίνεται να καταλαβαίνει τον αγώνα που καθημερινά δίνει μέσα στη θάλασσα είναι το παιδί που έμαθε να ψαρεύει κοντά του.
Έτσι απλά και λιτά θα μπορούσε να περιγραφεί η ιστορία.

Ποιά είναι η νίκη;
“Ο άνθρωπος καταστρέφεται, μα ποτέ δε νικιέται”, λέει ο γέρος.

Η τύχη καθορίζει τη ζωή ή ο άνθρωπος με τη θέλησή του, με τα όνειρά του;
Ο γέρος ονειρεύεται μονάχα τα μέρη που είχε πάει και τα λιοντάρια στην ακρογιαλιά, που παίζανε σαν γατάκια στο σούρουπο και τ’αγαπούσε όπως αγαπούσε το παιδί.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.