Joaquim Maria Machado de Assis, Ο φρενίατρος

Πόσο χαίρομαι να διαβάζω βιβλία που η οξυδέρκεια των ιδεών τους είναι αντιστρόφως ανάλογη της έκτασης των σελίδων τους. Ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1881 για πρώτη φορά και διατηρεί τη φρέσκαδα του αναλλοίωτη μέχρι σήμερα, αυτό είναι “Ο φρενίατρος” του Machado de Assis.
Διασκεδαστικό χάρη στην ειρωνική, αλλά και διορατική ματιά του συγγραφέα, ξεκινάει με μια απλή ιδέα: την απόφαση του φρενιάτρου Μπακαμάρτε να κλείσει όσους θεωρεί τρελούς στο Πράσινο Σπίτι για να μελετήσει την τρέλα τους. Καθώς, όμως, ξετυλίγεται η ιστορία, αρχίζει βαθμιαία και σταθερά να γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο πόσο αυθαίρετη είναι αυτή η απόφαση. Το αποτέλεσμα είναι συνεχείς ανατροπές που οδηγούν σε ένα έξυπνο και απολαυστικό -όσο και βαθύτατα στοχαστικό για την ανθρώπινη φύση- τέλος. Αδειάζει ποτέ το Πράσινο Σπίτι;
Ένα λογοτεχνικό αφήγημα για τη σχετικότητα της ψυχιατρικής θεμελίωσης και πρακτικής, αλλά και για τη σχετικότητα της συνέπειας της ανθρώπινης σκέψης, που αφήνει άφωνο τον αναγνώστη με τις καίριες παρατηρήσεις του συγγραφέα (σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και το πολιτικό) και την ευφυή ξεδίπλωση ενός τέλους ευρηματικά ειρωνικού μέσα στη σοβαρότητά του.
Το κωμικό και το στοχαστικό μπορούν με ευκολία να είναι συνυφασμένα στα έργο ενός μεγάλου συγγραφέα. Κι αυτό το μικρό βιβλιαράκι είναι μια μεγάλη απόδειξη.

Σχετικά με το θαυμασμό άλλων συγγραφέων (όπως π.χ. ο Samarago, ο Fuentes κ.ά) για τον Machado de Assis, το αγγλικό wikipedia παραπέμπει εδώ. Καθόλου παράξενο που και ο Woody Allen ανήκει στους θαυμαστές του.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.