Ιωάννα Καρυστιάνη, Τα σακιά

Τι είναι τα σακιά; Πράγματα που κουβαλάμε όλοι μας. Ο καθένας έχει τα δικά του σακιά. Συνήθως είναι βαριά και δεν γίνεται να τα αποχωριστούμε παρόλο που θέλουμε. Είναι οι ματαιώσεις μας, τα παράπονα μας, εκείνα που φοβόμαστε, όσα θέλουμε να κρύψουμε… Όμως ποιό είναι εκείνο που κουβαλάει η ηρωίδα της Καρυστιάνη;
Μια μάνα κι ένας γιος. Το μυστικό του γιου και οι ενοχές της μάνας. Ενοχές, αλλά και ευθύνη. Ευθύνη, αλλά και φόβος. Τι συμβαίνει; Παρακολουθούμε το ταξίδι τους. Ταξιδεύουν μαζί, αλλά με έναν τρόπο υπάρχει απόσταση ανάμεσα τους. Κατορθώνουν να επικοινωνήσουν;
Η γραφή είναι μοντέρνα και σε αρπάζει από το γιακά. Διεισδύουμε στις λεπτομέρειες τις ιστορίας σταδιακά. Εικόνες από το ταξίδι και σκέψεις μια μάνας που προσπαθεί να προσεγγίσει το παιδί της και ταυτόχρονα το έχει σε απόσταση (;). Τι μπορεί να έκανε;
Προσωπικά, το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Καταλαβαίνω, όμως, ότι η γραφή μπορεί να είναι αποθαρρυντική σε όσους προτιμούν τον τρόπο των κλασικών συγγραφέων. Η ανέλιξη της ιστορίας έχει στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ. Κάτι σκοτεινό συμβαίνει. Το βιβλίο έχει δύσκολο θέμα, αλλά διαβάζεται εύκολα. Σε κάποιους μπορεί να φανεί καταθλιπτικό. Άλλωστε ο τίτλος και τα γραφόμενα στο οπισθόφυλλο προϊδεάζουν για το περιεχόμενο. Για μένα δεν ήταν καταθλιπτικό. Ήταν μια κατάδυση στα σκοτεινά δωμάτια της ανθρώπινης ψυχής και γι’ αυτό ενδιαφέρουσα.
Πώς τελειώνει; Υπάρχει λύτρωση; Υπάρχει κάθαρση; Η επαφή με τη φύση υπενθυμίζει ότι παραμένουμε πάντοτε άνθρωποι. Αποχωριζόμαστε ποτέ τα σακιά μας;

Η συγγραφέας διαβάζει ένα απόσπασμα.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.